Bruges-la-Vivante

bruges-la-vivanteIn 1892 publiceerde Georges Rodenbach zijn roman Bruges-la-Morte. Dit werk kende onmiddellijk een groot succes en werd beschouwd als een meesterwerk van het symbolisme.

In het wat larmoyante verhaal van de weduwnaar Hugues Viane die in Brugge komt wonen en hier denkt de reïncarnatie van zijn vrouw te ontmoeten en haar vermoordt, is het centrale personage eigenlijk de stad Brugge.

Bruges-la-Morte had een enorme weerklank en voerde vele bezoekers naar de stad. Het toerisme werd gepromoot en georganiseerd, en groeide uit tot de belangrijkste economische factor. De Bruggelingen stelden alles in het werk om te bewijzen dat Brugge niet dood maar levend was.

In 1897 liet Rodenbach zich opnieuw door Brugge inspireren in Le Carillonneur. Naast het verhaal van de beiaardier, ging het in zijn boek vooral over de strijd tussen de voorstanders van Brugge Zeehaven en diegenen die van Brugge een kunststad voor de elite wilden maken. Rodenbach koos tegen de haven. In de praktijk werd door de Bruggelingen niet tegen iets gekozen: ze ijverden zowel voor het ene als voor het andere.

Toen Rodenbach in de opera van Parijs aan koning Leopold II werd voorgesteld, zei die hem een beetje sarcastisch: ‘Vous avez dit Bruges-la-Morte, Monsieur? Plus pour longtemps. Nous allons mettre des trams là-dedans’.

Tobiansky wil reageren op Bruges-la-Morte met Bruges-la-Vivante! Brugge wordt “Venetië van het Noorden” genoemd, een verwijzing naar de fiere Italiaanse handelssteden die een belangrijke rol speelden in het kosmopolitische Brugge tijdens de Middeleeuwen. Tobiansky verwoordt het als volgt in zijn Bruges-la-Vivante “C’est le quai du Rosaire, celui-là même qui justifie le mieux l’ancien nom de Bruges: la Venise du Nord …”.

Sedert 1863 werden er diverse reisgidsen over Brugge uitgegeven en vanaf 1883 ontstonden enkele toeristische verenigingen die  het toerisme coördineerden en aandacht vroegen voor het bouwkundig erfgoed. Een stad die in volle actie was, enerzijds om een nieuwe haven te veroveren, anderzijds om de stad mooier en aantrekkelijker te maken, was er dan ook helemaal niet mee gediend om als La Morte te worden afgeschilderd!

Bruges-la-Vivante is een gids over Brugge, doorweven met poëzie en proza van het kruim van de literaire wereld. Het geeft ons een melancholisch gevoel van het vergane, bloeiende Brugge, maar tevens een blik op een levendige toekomst voor Brugge. Het besluit met een uitgebreid hoofdstuk over de haven van Zeebrugge, en de oproep:

“Habitants de Bruges et Brugeois de naissance, industriels, commerçants, grands et petits, tous, serrons les rangs! … POUR BRUGES EN AVANT.”

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: