Armoe troef: herinneringen aan de kinderjaren van Achiel Van Acker

In 2010 werd de derde uitgave van Herinneringen – kinderjaren  van Achiel Van Acker postuum herdrukt. Naar aanleiding van Erfgoeddag 2011, met als thema “Armoe troef”, evoceert acteur Jochen Balbaert, bekend van televisie (o.a. Aspe, Kaat en co.), enkele stukken uit dit boek in de leeszaal van de Openbare Bibliotheek Brugge, op zondag 1 mei om 15.00 u.

Achiel Van Acker werd te Brugge geboren in 1898 in één van de volkse buurten van Brugge : het Klaverstraatje (nabij de Ezelpoort). Als jongen werd hij er al geconfronteerd met armoede en talrijke aspecten van de menselijke ellende. De miserie die heerste onder de bewoners van de Klaverstraat is Achiel Van Acker steeds bijgebleven. Zijn jeugdervaringen vormden de basis voor zijn sociale engagement en waren een stimulans voor zijn latere politieke carrière.

Zijn ouders Gustave Van Acker en Arsène Pharazyn waren zeer katholiek opgevoed. Gustave Van Acker kon uitstekend vertellen, wat Achiel van hem heeft geërfd. Achiel Van Acker kon uren voor de buren voorlezen of vertellen over zaken die zich lang geleden afspeelden, over Brugse figuren als Jantje Potlood, het Schaap, de Beer, Roste Zene, over toen hij van zijn meter geld kreeg om zijn eerste boek te kopen, over de tijd van Priestertje Fonteyne, en over talrijke “farcen” en aprilvissen waar hij graag aan meedeed.

 “Waar is de tijd toen we bij zomeravond in de ronde zaten op straat en ik vertelseltjes ten beste gaf : Turkse Poort, Duimpje, Jan Zeven Duim…over de bende van Baekelandt en Jan de Lichte. Daarbij denk ik aan vader… . Benevens de verhalen die ik van hem leerde, kreeg ik soms herinneringen te horen … Vader had veel gelezen. … Zelf bezat hij geen boeken. Hij leende ze van een volksboekerij. Behalve een catechismus en een paar misboeken, moest men geen boeken zoeken in een arbeiderswoning.” Uit : Herinneringen.

Achiel Van Acker vertelt zijn wellicht iets te mooi verwoorde jeugdherinneringen met een vleugje weemoed en nostalgie. Het ruwe leven in dergelijke volksbuurten was “Armoe troef”, maar toch was er ook plaats voor gezelligheid en plezier.

De miserabele afkomst van Achiel Van Acker maakt zijn autodidactische klim op de maatschappelijke ladder nog bewonderenswaardiger. In 1927 werd hij lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Na de Tweede Wereldoorlog werd hij voor diverse kabinetten minister en bracht het tot Eerste Minister. In 1958 werd hij Minister van Staat. In 1961 werd hij Kamervoorzitter en bleef dit tot 1974. Hij overleed op 10 juli 1975.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: