Auteur in de kijker: Marita De Sterck

Marita De Sterck werd op 16 augustus 1955 geboren in Antwerpen. Ze studeerde Germaanse talen, pers- en communicatiewetenschappen en sociale en culturele antropologie. Ze is docente aan de Gentse bibliotheekschool en publiceert over kinder- en jeugdliteratuur. Ze schrijft ook zelf prentenboeken, verhalen voor jonge lezers, voor kinderen met leesproblemen, informatieve jeugdboeken en psychologische romans.

Uit haar fascinatie voor reizen en andere culturen wil ze met een aantal boeken begrip voor anderszijn bijbrengen. In 1982 verscheen haar eerste boek “Hakim“, daarin vertelt ze verhalen over kinderen uit de Derde Wereld. In “Sofie en Fatima“ houden twee meisjes met verschillende achtergronden een logeerpartijtje. In “Vlinders op het dak“ reist het hoofdpersonage, Evi, met haar vriendin Nadia voor een maand naar Marokko; een beetje een omgekeerde immigratie, waarbij gewoonten botsen maar zorg en genegenheid mensen bij elkaar brengen.

In 2010 publiceerde ze een bundel met volksverhalen uit de wereld. Het boek verscheen in twee edities: “Bloei: zestig volksverhalen uit de hele wereld die van meisjes vrouwen maken“ en “Stoute meisjes overal: volksverhalen over liefde en lef“.

In 2001 won ze een Gouden Zoen voor “Wild Vlees“. “Op kot“ werd in 2004 bekroond door de Kinder- en Jeugdjury. In 2007 ontving ze de Boekenleeuw en een Zilveren Zoen voor “Kwaad bloed“. “De hondeneters“ werd bekroond met de Gouden Uil Prijs van de Jonge Lezer 2010.

[Bron: Villa Kakelbont en "Schrijver gevonden"]

Auteur in de kijker: Do Van Ranst

Do van Ranst werd op 13 juli 1974 in Dendermonde geboren, maar woont al bijna zijn hele leven in Hamme. Al vanaf de schoolbanken was hij bezeten van verhalen. Omdat hij de lessen vaak saai vond, verzon hij knotsgekke en soms erg romantische verhalen waarin hij vaak en graag de hoofdrol speelde. Toen hij twaalf jaar was wist hij al dat hij iets met schrijven wilde doen. Hij merkte dat het iets was waar hij zich heel goed bij voelde. Hij verslond heel wat jeugdboeken en is dus bijna automatisch jeugdboekenschrijver geworden. Zoals vele tieners en pubers schreef hij vooral gedichten. Zo is hij overgeschakeld naar korte verhalen. Hij zegt dat op een gegeven moment zijn kast bijna vol lag.
In 1999 debuteerde hij, op vijfentwintigjarige leeftijd, met Boomhuttentijd, een verhaal over zelfmoord, rouw en verdriet. Een jaar later schreef hij Zeven zinnen en een zoen, het eerste avontuur over Dina, die net als Do bezeten is van theater. Een pruik en paarse lippen en Hoge hakken en een hoed vormen het vervolg. Mijn bed is een boot  (2001) gaat over jongen die met zijn moeder de dood van zijn vader verwerkt. Mijn hondenjongen werd bekroond door de Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen. Sluimerende verliefdheid en de mooie en minder mooie momenten van ontmoetingen zijn de centrale thema’s van het boek.
Met zijn manuscript Mijn vader zegt dat we levens redden won Do van Ranst in 2004 de Prijs Knokke-Heist Beste Jeugdboek. Het boek werd ook bekroond met de Deutsche Jugendliteraturpreis en zal op het witte doek te zien zijn. Voor Moeders zijn gevaarlijk met messen ontving van Ranst voor de tweede maal de Prijs Knokke-Heist. Hij kreeg ook twee Boekenwelpen: in 2007 voor Dun en in 2009 voor Moeders zijn gevaarlijk met messen.

Auteur in de kijker: Bart Moeyaert

Bart Moeyaert werd op 9 juni 1964 geboren te Brugge als jongste van zeven broers. In 1983 debuteerde hij, op negentienjarige leeftijd, met de tienerroman ‘Duet met valse noten’. Dit leverde hem meteen een bekroning van de Kinder- en Jeugdjury op. Vier maanden na verschijnen wordt het boek al herdrukt. Zijn tweede boek ‘Terug naar af’ volgde drie jaar later.

Bart Moeyaert ging in 1982 aan de Lerarenopleiding Nederlands, Duits en geschiedenis studeren in Brussel. Hij studeerde af met een scriptie rond de Engelse auteur Aidan Chambers, deze had een grote invloed op zijn latere werk. In zijn derde jeugdroman, ‘Suzanne Dantine’, dat in 1997 herwerkt werd tot ‘Wespennest’, was die ommekeer voor het eerst merkbaar. Met de novelle ‘Kus me’, de roman ‘Blote handen’ en het kleine boekje ‘Mansoor‘ ging Bart Moeyaert steeds verder op die ingeslagen literaire weg.

Sinds 1993 is Bart Moeyaert voltijds schrijver. Hij schrijft jeugdromans, poëziebundels, theaterteksten, volwassenenromans, televisiescenario’s en stukjes voor kranten of magazines. Sinds 2003 is Bart Moeyaert hoofddocent Schrijven aan het Conservatorium (afdeling Woordkunst) in Antwerpen. In 2006 en 2007 was hij stadsdichter van Antwerpen.

Zijn veelzijdig werk werd al meermaals bekroond, o.a. met Boekenleeuwen, -pauwen en –welpen, de Gouden Uil, Deutsche Jugendliteraturpreis en de Vlaamse Literatuurprijs voor Jeugdliteratuur. De boeken van Bart Moeyaert zijn tot hiertoe in 19 talen vertaald. In 2002 werd hij finalist voor de Internationale Hans Christian Andersen Award, een prijs waar hij in het totaal vier keer voor genomineerd werd. In 2009 werd hij voor de zesde keer op rij genomineerd voor de internationale Astrid Lindgren Award.

In mei 2011 verscheen het nieuwe boek van Bart Moeyaert: ‘De Melkweg’ . Het is, slechts één maand na verschijningsdatum, al aan een herdruk toe.